Bookmark and Share

Stemmen van de oude zee

Het eerste zeevolk dat hier op een koers
van goden en sterren de golven kliefde,
zag bij het aanbreken van een rozevingerige
dageraad een kust die geen vorm had
en land dat als een langzame geboorte
uit het vruchtwater van de zee omhoog kwam.

En hoe een grens van duinen groeide
en de moerassen in het bloeiend waterland
droogvielen en met dijken en dammen tot vasteland
werden geklonken en hoe de eerste schepen
verschenen in het estuarium van een nieuwe natie
die over de wereldzeeën zou heersen.

Tij en ontij, als men niet waakzaam is
neemt de zee wat haar toekomt: vijandige
vlaggen wapperden voor de kwetsbare kust,
zeeslagen verjaarden tot gedenkwaardige dagen
gevierd in trotse havens, op robuuste kaden.
En de zee, de zee deint in een eeuwig herhalen.