Bookmark and Share

Beetje eng zo'n Maasvlakte

Als je zoals ik
Tussen het grijze asfalt en grauwe beton
Geboren bent
Dan is het een beetje eng, zo'n Maasvlakte

Teveel licht, teveel lucht, teveel leegte.

En misschien zijn hier wilde smienten
Dat zijn eenden, dat weet ik ook wel
Maar het klinkt als iets dat elk weekend
Onder de piercings
Naar een parenclub gaat.

Misschien zijn hier wel bruine en witte kiekendieven
Dat zijn vogels, dat weet ik ook
Maar thuis hebben we bruine en witte fietsendieven
En daar hou je zomaar
Een goede fiets
Voor een geeltje aan over.

Dat zeg ik, beetje eng, zo'n Maasvlakte.

Maar als hier straks een prachtig industrieel landschap verrijst
Met een skyline van pijpen, buizen en staal
Waarin de uitstoot van de schoorstenen
De wolken diep ultraviolet kleurt
En de harde lijn van de horizon verzacht
Door duizenden dansende deeltjes fijnstof

Dan ga ik hem vast toch weer missen
Die gekke oude Maasvlakte van ons
Met al dat licht, die lucht en de leegte.

Het blijft Rotterdam.
En het is dus nooit goed, of het deugt niet.