Het veranderen van 2.000 hectare zeebodem in een haven en industrieterrein heeft natuurlijk gevolgen voor de planten en dieren die daar leven. Er gaat een natuurlijk gebied verloren. Daarom vindt compensatie van natuurverlies plaats. Dit gebeurt door: 

• Het instellen van een bodembeschermingsgebied

• De aanleg van een nieuw duingebied bij Delfland 


Het bodembeschermingsgebied werd eerder zeereservaat genoemd. Dit suggereert ten onrechte dat het gaat om een gebied waar veel beperkingen zouden gelden voor menselijke activiteiten. Het gaat echter met name om bescherming van de zeebodem en het bieden van rustplekken aan beschermde vogelsoorten.

Omvang van de natuurcompensatie 
Het bodembeschermingsgebied krijgt een omvang van ongeveer 25.000 hectare. Circa 35 hectare is gereserveerd voor het extra duingebied bij Delfland. De vereiste omvang van de natuurcompensatie is vastgelegd in de Planologische Kernbeslissing Mainportontwikkeling Rotterdam.

Het definitieve ontwerp voor de landaanwinning kan leiden tot meer of juist minder compensatiemaatregelen. De bepaling van de uiteindelijke omvang van de natuurcompensatie is onderdeel van de milieueffectrapportage Aanleg Maasvlakte 2 (m.e.r.). Na deze rapportage volgt vaststelling van een definitief plan. 

Planning
Het bodembeschermingsgebied moet ingesteld zijn bij de start van de aanleg van Maasvlakte 2. Dat staat gepland voor het voorjaar 2008. De realisatie van de nieuwe duinen begint gelijktijdig met de aanleg van de buitenring van de landaanwinning.

Controle 
De resultaten van de natuurcompensatie worden nauwlettend gevolgd door de Europese Commissie. Mochten de milieueffecten van de landaanwinning groter zijn dan verwacht, dan is meer natuurcompensatie nodig. Op verzoek van de Europese Commissie wordt zij regelmatig geïnformeerd over de stand van zaken 

Lees meer over natuurcompensatie op de site van PMR