Met de Betuwelijn en de Hogesnelheidslijn zou Nederland in Europa meetellen. Een goederenspoor van de Rotterdamse haven tot aan misschien wel Italië toe, droomde het kabinet. En een flitstreinverbinding tussen Amsterdam, Rotterdam en Parijs. De projecten zijn tien jaar later bijna klaar. Wie de besluitvorming tegen het licht houdt, zoals de commissie Duivesteijn heeft gedaan, ziet een ontluisterend beeld.Zelden zal een project zo snel op de politieke agenda zijn gekomen als de Betuwelijn eind vorige eeuw. De Rotterdamse haven moest en zou een spoorverbinding met Duitsland en de rest van Europa krijgen. In twee jaar tijd slaagde een adviescommissie erin het plan op het wensenlijstje van het ministerie van Verkeer en Waterstaat en vervolgens van het kabinet te krijgen.
De Tweede Kamer stond erbij en keek ernaar. Verzoeken om meer informatie werden stelselmatig afgewimpeld. Bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat werd geen andere boodschap uitgedragen dan dat de aanleg moest doorgaan. De Nederlandse Spoorwegen waren niet veel beter in het geven van 'gekleurde' informatie. ,,Het kabinet wist dat, maar deed er niets aan,'' zei CDA-Kamerlid Koopmans gisteren bij de presentatie van het rapport van de commissie Duivesteijn.
Ook in 1994, toen de Betuwelijn door VVD-coryfee Hermans opnieuw tegen het licht werd gehouden, deed het departement op bedenkelijke wijze van zich spreken. ,,De heroverweging is door Verkeer en Waterstaat belemmerd. Er is ten onrechte invloed uitgeoefend. De Kamer heeft zich in een tijdsklem laten plaatsen.''

Missers
Koopmans haalde gisteren meer missers aan. Private financiers zouden het tekort van 1,5 miljard gulden in de Betuwelijnbegroting dichten. ,,Tien jaar lang is de schijn opgehouden dat het kansrijk was. Minister De Boer heeft uiteindelijk toegegeven dat het toch niks werd. De Tweede Kamer is daar niet doorheen kunnen en willen komen,'' zei het commissielid.