Nieuw proza en toneelteksten
Nathan de Groot (1988) dicht, schrijft en presenteert. In 2010 was hij campusdichter van de Universiteit van Tilburg en gaf hij gevraagd en ongevraagd commentaar op het studentenleven. Zijn debuutbundel 'In kannen en kruiken' bevat een selectie van deze gedichten en een kort verhaal. Ook prijkt een heus plekgedicht van zijn hand op een gevel in de Tilburgse binnenstad.
Op de Maasvlakte 2 gooide Nathan het over een andere boeg door aan nieuw proza en toneelteksten te werken. Via Twitter en het blog op deze internetsite hield hij de wereld op de hoogte van de laatste ontwikkelingen.
Volg Nathan de Groot ook op Twitter
www.nathandegroot.nl
|
24 juni 2011 | dag 11 Zandgedicht woensdag 22 juni
Schetsontwerp en uitvoering
|
|
23 juni 2011 | dag 10 OogstMorgenochtend op Radio Rijnmond vertel ik wat mijn verblijf op de Maasvlakte heeft opgeleverd. Op zaterdag blik ik met Radio Voorne terug op de afgelopen dagen en bespreken we de oogst. Komt dat horen! |
|
22 juni 2011 | dag 9 Zandgedicht
|
|
21 juni 2011 | dag 8 Weer en windmolensDraaien windmolens sneller naarmate het harder waait? Zet iemand lang genoeg tussen de windmolens en de vraag dringt zich op. Natuurlijk heeft de wind invloed op de draaisnelheid van de drie witte wieken. Dat is een logische gedachte, maar vandaag merkte ik dat dit verband een beperking heeft. Terwijl Hotel@Work bijna wegwaaide, bleven de windmolens stug op normale snelheid draaien. Erg jammer. Ik had het wel aardig gevonden als je de wieken van zo'n bakbeest een soort propeller ziet worden om vervolgens weg te vliegen met steel en al. Maar nee, de macht van de wind blijkt beperkt. De molens kunnen zo worden afgesteld dat ze niet wegvliegen of de wieken eraf waaien. Wat echter een onverwacht spektakel oplevert is een gebrek aan wind. Het komt dan voor dat molens tergend langzaam draaien en de wieken veranderen in secondewijzers. Die vergelijking kwam pas in me op na ruim 60 rondjes. Een bijzonder tijdrovend uitzicht. |
|
20 juni 2011 | dag 7 Waar nieuw land begint
|
|
19 juni 2011 | dag 6 KustlijnWie heeft vroeger geen zandkastelen gemaakt? De vraag komt van Ronald Paul, projectdirecteur van Maasvlakte 2, als hij vertelt over een vakantiefoto uit de oude doos waarop hij als kind op het strand te zien is. En hoe daarnaast een bescheiden dijkje op de achtergrond wacht op een oorwassing van de zee. Als je merkt dat de strijd vrijwel altijd in het voordeel van de zee eindigt, houden de meeste mensen het gauw voor gezien. Paul geeft graag toe dat hij dus eigenlijk in een fase is blijven hangen. Hij pakt het nu alleen professioneel aan. |
|
18 juni 2011 | dag 5 De weg is vrij
|
|
17 juni 2011 | dag 4 BoekpresentatieAfgelopen week kwam ik terecht bij een boekpresentatie. 'De infrastructuur van de Rotterdamse haven' met foto's van Dick Sellenraad en teksten van Peter de Lange toont, zoals de titel al doet vermoeden, de recente geschiedenis van een wereldhaven in woord en beeld. In vogelvlucht passeren containers, graafmachines, mammoettankers en baggerschepen de revue. Voor het publiek verborgen terrein wordt weergegeven op talloze luchtfoto's die door beknopte teksten van context worden voorzien. Het boek geeft daarmee een bijzonder overzicht van het wel en wee van de Rotterdamse haven. Warm aanbevolen voor wie graag verder kijkt dan het oog reikt. |
|
16 juni 2011 | dag 3 Uniek uitzicht vanaf het balkon
|
|
15 juni 2011 | dag 2 Onderzoekers bestuderen het
|
14 juni 2011 | dag 1 Ook in de Rotterdamse haven kennen de mannen hun klassiekers. Ik word eerst voorzichtig geïntroduceerd als die ene schrijvert en krijg daarna steevast de vraag wat ik zoal van plan ben te schrijven op de Maasvlakte. Ik probeer mijn rol als mystieke schrijver uit en zeg nonchalant dat ik de plaats nog op me wil laten inwerken. Ik heb eerlijk gezegd nog geen idee. De mannen in de kantine hebben wel wat suggesties. Waarom schrijf je niet een nieuw Lof der Zotheid? Ja, zegt een ander, Zot der Lofheid! Ik meld dat ik maar twee weken heb en al blij zou zijn met een degelijk sonnet. De heren zijn hier niet erg van onder de indruk. Petrarca en Shakespeare waren geen Rotterdammers. Volgens de mannen zou elke Rotterdammer Erasmus gelezen moeten hebben. Volgend jaar is het 500 jaar geleden dat zijn bekendste werk in het Latijn verscheen en zijn boek lijkt onverminderd populair. Wie van de huidige schrijvers zal gelezen worden in 2512? Toekomstig publiek zal in elk geval niet springlezend zijn. Een mooie gedachte om mee te beginnen.
Aankomst
